تبلیغات
انایوردم خطبه سرا - مذهب تشیع از ایران ودوران صفوی نبوده
 
یاتما تولکی دالداسندا گوی یسون اصلان سنی، كچمه نامرد كورپیسینن گوی آپارسون سیل سنی

مذهب تشیع از ایران ودوران صفوی نبوده

نوشته شده توسط : قارانقوش
دوشنبه 5 تیر 1396-07:25 ب.ظ

لفظ شیعه از زمان پیامبر شروع و رواج پیدا کرد نه از زمان صفویه؛ احمد امین مصری می‌گوید: «پیدایش و شروع تشیع در میان گروهی از صحابه پیامبر بود که در محبت به حضرت علی بسیار مخلص بوده و ایشان را به خاطر صفات و فضائلی که راجع به او رسیده سزاوارتر به امامت می‌دانستند، و مشهورترین آنان سلمان و ابوذر و مقداد بود»


پایگاه جامع فرق، ادیان ومذاهب_ بعضی‌ها خیال می‌کنند مذهب تشیع از دوران صفوی به‌وجود آمده است. همان‌طور که وهابی‌ها از طریق تبلیغات ماهواره‌ای می‌گویند: اصل تشیع از ایران است. مذهب شیعه، مذهب ایرانیان است و آغاز آن نیز از ایران و اصفهان و از زمان صفویه است.
در پاسخ باید گفت: صفویه نژاد فارس نیستند؛ بلکه نژاد ترکند؛ صفوی‌ها عموزاده‌های عثمانی‌ها و همه از نژاد ترک «از شمال عراق» هستند، و از سویی، ریشه مذهب شیعه فارسی نیست؛ بلکه عربی است و در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بوده است. بنابراین ما برای اثبات ادعای خود کلمات علمای اهل سنت را در مورد دوران پیدایش تشیع به‌عنوان دلیل و شاهد بیان می‌کنیم، تا مشخص شود که اصل تشیع از چه زمانی بوده است.

دلیل اول: ابوحاتم رازی از علمای بزرگ اهل سنت و سلفی مسلک می‌‌گوید: «شیعه نام نخستین مذهب، در اسلام است. یعنی قبل از مذهب تسنن، لقب چهار تن از صحابه مانند: «ابوذر، سلمان، عمار، مقداد» بوده است.»[1]
خوب دقت کنید، ابوحاتم رازی که می‌گوید: «شیعه نام نخستین مذهب در اسلام است.» خود، در سال 195 هجری، یعنی هفت‌صد سال قبل از صفویه زندگی می‌کرده است و بر اساس این نقل تشیع ریشه مدنی و عربی دارد نه فارسی. ریشه شیعیان در مدینه و بین صحابه و عرب وجود داشته است.

دلیل دوم: احمد امین مصری می‌گوید: «پیدایش و شروع تشیع در میان گروهی از صحابه پیامبر بود که در محبت به حضرت علی بسیار مخلص بوده و ایشان را به‌خاطر صفات و فضائلی که راجع به او رسیده، سزاوارتر به امامت می‌دانستند، و مشهورترین آنان سلمان و ابوذر و مقداد بود.»[2]

دلیل سوم: صبحی صالح می‌گوید: «در میان صحابه پیامبراکرم و حتی در زمان خود پیامبر اکرم شیعیان و هواداران علی وجود داشتند، مانند ابوذر، مقداد، جابر و ...»[3]

دلیل چهارم: ابن خلدون می‌گوید: «در میان صحابه گروهی بودند که به علی گرایش داشته و به اصطلاح شیعه بودند و ایشان را سزاوارتر از دیگران به خلافت اسلامی می‌دانستند.»[4]

دلیل پنجم: سیوطی در تفسیرش نقل می‌کند که وقتی آیه «إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ.[بینه/7] كسانى‌كه ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، بهترین مخلوقات خدایند.» نازل شد، پیغمبر اكرم (صلی الله علیه و آله) به حضرت على (علیه السلام) فرمود: آن آیه، تو و شیعیانت در قیامت مى‏‌باشید كه هم شما از خدا خشنود هستید و هم خدا از شما خشنود؛ بعد در ادامه در حدیث دیگرى از «ابن مردویه» از حضرت على نقل مى‌‏كند كه پیغمبر اكرم به من فرمود: آیا این سخن خدا را نشنیده‌‏اى كه مى‏‌فرماید: كسانى‌كه ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌‏اند، بهترین مخلوقاتند؟ این تو و شیعیان تو هستید، و وعده‏‌گاه من و شما كنار حوض كوثر است، هنگامى‌كه من براى حساب امت‌ها مى‏‌آیم و شما دعوت مى‌‏شوید، در حالى‌كه پیشانى سفید و شناخته شده‏‌اید.[5]

حالا با این مدارک و دلایلی که ذکر شد، آیا آغاز تشیع از ایران بوده یا از مدینه؟ آیا صحابه‌ای که نام بردیم در زمان پیامبر بودند یا در زمان صفویه؟ آیا آن‌ها در اصفهان کنار پیامبر بودند یا در مدینه و مکه؟ بدین ترتیب آن‌ها كه گمان مى‏‌كنند تعبیر«شیعه» از تعبیراتى است كه قرن‌ها بعد به‌وجود آمده، سخت در اشتباهند و باید به عقل عده‌ای که می‌گویند ریشه تشیع از اصفهان و از صفویه بوده، باید خندید.

پی‌نوشت:

[1]. الزینة فی الکلمات الاسلامیة، ابوحاتم رازی، ج3 ص10، «أول اسم ظهر فی الإسلام على عهد رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم هو الشیعة، وكان هذا لقب أربعة من الصحابة ، هم : أبوذر ، وسلمان ، والمقداد ، وعمار»
[2]. احمدامین مصری، ضحی الاسلام، مکتبه النهضه، القاهره، ج3،ص209، « وقد بدأ التشیع من فرقة من الصحابة کانوا مخلصین فی حبّهم لعلی یرونه أحق بالخلافة لصفات رأوها فیة و من اشهرهم سلمان و ابوذر و المقداد»
[3]. صبحی صالح، النظم الاسلامیه، دارالملایین ، بیروت،ص96« كان بین الصحابة حتى فی عهد النبی صلى الله علیه وآله شیعة لربیبه علی ، منهم : أبو ذر الغفاری ، والمقداد بن الأسود ، وجابر بن عبد الله ، وأبی بن كعب ، وأبو الطفیل عمر بن وائلة ، والعباس بن عبد المطلب وجمیع بنیه ، وعمار بن یاسر ، وأبو أیوب الأنصاری»
[4]. ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات - بیروت – لبنان، 1391 - 1971 م، ج3، ص171، باب: مبدأ دولة الشیعة« كان جماعة من الصحابة یتشیعون لعلی ، ویرون استحقاقه على غیره ، ولما عدل به إلى سواه تأففوا من ذلك وأسفوا له»
[5]. الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، جلال الدین السیوطی، مصادر تفسیر سنى، دار المعرفة للطباعة والنشر - بیروت – لبنان، ج6،  ص379«والذی نفسی بیده ان هذا وشیعته لهم الفائزون یوم القیامة ونزلت ان الذین آمنوا وعملواالصالحات أولئك هم خیر البریة فكان أصحاب النبی صلى الله علیه وسلم إذا أقبل على قالوا جاء خیر البریة وأخرج ابن عدی وابن عساكر عن أبی سعید مرفوعا على خیر البریة * وأخرج ابن عدی عن ابن عباس قال لما نزلت ان الذین آمنوا وعملوا الصالحات أولئك هم خیر البریة قال رسول الله صلى الله علیه وسلم لعلى هوأنت وشیعتك یوم القیامة راضین مرضیین  وأخرج ابن مردویه عن علی قال قال لی رسول الله ص ألم تسمع قول الله ان الذین آمنوا وعملوا الصالحات أولئك هم خیر البریة أنت وشیعتك وموعدی وموعدكم الحوض إذا جثت الأمم للحساب تدعون غرا محجلین لى الله علیه وسلم»

تهیه وتنظیم: مصطفی پورصدوقی





نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox